گفتی که یک دیار هرگز به ظلم و جور نمیماند،
برپا و استوار،
آنگاه تمثیلوار کشیدی عبای وحدت بر سر پاکان روزگار.
در تنگ پر تبرک آن نازنین عبا،
دیرینه ای محمد!
جا هست بیش و کم آزاده را،
که تیغ کشیده است بر ستم.
والا پیامدار محمد!
